Γνώση και Δράση

Ιούνιος 26 2015

Επειδή μιας επωφελούς δράσης προηγείται η σωστή γνώση, προσπάθειά μας είναι να εμπεδώσουμε εμείς οι ίδιοι, αρχικά και να μεταδώσουμε στο περιβάλλον μας και πάρα πέρα, τις προϋποθέσεις χρησιμότητας των δικών μας μοσχευμάτων, για φιλανθρωπία. Ακόμη να γνωρίσουμε τις διαδικασίες και τις τεχνικές λήψης των δωρεών και στη συνέχεια τη συντήρηση, την αποθήκευση, την διανομή τους. Η γνώση αυτή θα μας βοηθήσει στην ετοιμότητα ενεργειών σε απευκταίες καταστάσεις.

Ο Νόμος προβλέπει ότι στην περίπτωση επικείμενου θανάτου σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όλοι είμαστε Δότες. Απλά μια και ο φυσικός δότης δεν βρίσκεται σε κατάσταση δικαιοπραξίας, τη συναίνεση αναλαμβάνει η οικογένειά του, αναβαθμιζόμενη σε ηθικό δότη. Με τη δωρεά αυτή μοσχευμάτων του ανθρώπινου σώματος είτε προς άτομο άγνωστο για την θεραπεία του ή προς προαγωγή της επιστημονικής έρευνας, ο Λήπτης παίρνει, από θνητό σώμα ενίσχυση της βιολογικής του ζωής ή της επιστημονικής μελέτης, πάλι προς όφελος του ανθρώπου. Η δε οικογένεια, του μετά θάνατον δότη, παίρνει ανάταση της πνευματικής της ζωής, φύσει και θέσει ανώτερη.

Την ίδια και σημαντικά ανώτερη ηθική ανάταση εισπράττει ο Εθελοντής Υποψήφιος Δότης εν ζωή. Δίνει από το σώμα και εισπράττει στην ψυχή, με προσωπική του απόφαση, οικειοθελώς κι ανιδιοτελώς.

Όταν η δωρεά γίνεται για διαφήμιση, φιλαυτία ή και απλή ωφελιμιστική προσδοκία, τελικά αποξενώνει τον δότη από τη δωρεά. Αντιθέτως η μυστικότητα και η ανιδιοτέλεια προσδίνουν στον δότη αίσθημα ηθικής υπεροχής και έκφραση άδολης αγάπης για το συνάνθρωπο.

Η δωρεά αυτή δεν έχει σχέση ή σύγκριση με τις συχνά διαφημιζόμενες οικονομικές δωρεές, ιδιαίτερα όταν κοινοποιείται ο δότης και ορίζεται ο λήπτης, προκειμένου περί προσώπων. Όσοι λιγότεροι ξέρουν για το γεγονός τόσο σπουδαιότερο γίνεται. Αντίθετα οι ακριτομυθίες και οι κομπασμοί ευτελίζουν την πράξη.

Τυχόν δημοσιοποίηση είτε της ανάγκης ή και της προσφοράς κυττάρων, ιστών και οργάνων με αντάλλαγμα, τιμωρείται με φυλάκιση και τα ανταλλάγματα κατάσχονται, σύμφωνα με το Νόμο.